De avonturen gaan verder…

Wie de avonturen van Feta wil lezen bij z’n nieuwe baasje kan hier terecht:

http://fetahachiko.wordpress.com/

Wie de avonturen wil volgen van onze nieuwe pup in opleiding, kan die lezen op onderstaande link:

https://puppyinopleiding02.wordpress.com/

Advertenties

En toen kwam er een varkentje met een lange snuit…

… en het verhaal over Feta’s capriolen als hulphond in opleiding, is uit….

En hier zit een dolgelukkig gastgezin achter de computer.

Vorige week woensdag startte Feta aan het laatste deel van z’n stage met z’n toekomstige baasje Frederic.  Een hele intensieve periode van 5 dagen waarin baasje en hond het beste van zichzelf moesten geven om te bewijzen dat ze er 100% klaar voor waren.

Maandag hadden ze dan eindexamen, zowel praktijk als theorie.  En ’s avonds was er dan de proclamatie.  Spannend!  En ja hoor, opeens kreeg ik het verlossende telefoontje: “Fetaman is mee naar huis!”
Traantjes van vreugde natuurlijk want ze waren geslaagd!

Vanaf nu is het dus niet meer Hanna en Feta, maar Frederic en Feta.  (klinkt goed hé? 😀 )
En dat ze dat super gaan doen, dat bewijzen de tal van foto’s en berichtjes die ik intussen al mocht krijgen.

Ik ben ervan overtuigd dat Feta in een supergezinnetje is terechtgekomen en dat dit een supermatch is.
Bedankt aan Hachiko om zo’n geweldig baasje voor ‘mijn’ ventje te zoeken en bedankt aan Frederic, Daisy, Floor en Rakker om Feta zo’n warme thuis te geven!

Hierbij nog enkele foto’s van de stage, met dank aan Elke van Hachiko!

Fetastage01 Fetastage02 Fetastage03 Fetastage04 Fetastage05 Fetastage06 Fetastage07 Fetastage08 Fetastage09 Fetastage10 Fetastage11 Fetastage12

Safe Travels

Lieve vent,

Eet netjes al je korrels op,en steel niks van de grond.
De mens gooit al eens
kwaadwillig met gif.
En als je een gracht overspringt
en je keert wat later terug,
vergeet dan niet dat die gracht
er nog steeds ligt.

Lieve ventje,
Goeie ‘reis’ en wees voorzichtig….

Loop aub niet over ijs,
ook al is het zo mooi,
en daagt het de macho in je uit.
En deuren in glas
zijn even hard als die in hout
en ze geven een behoorlijk
schaamtelijk geluid…

Lieve ventje,
Goeie ‘reis’, en wees voorzichtig

Kom je van hoogtes
vergeet dan niet dat je vier poten hebt
gebruik ze, zo land je steeds zacht.
En ‘bulldozer’ niet door struiken
Die hebben vaak doornen
en voor je het weet zit je poot
weer in een roze verband.

Maar bovenal:
Goeie ‘reis’ en geniet…..

Safe Travels – Lisa Hannigan

Please eat your greens
and don’t sit close to screens,
your eyes are a means to an end.
And I would be sorry if, due to your hurry,
you were hit by a lorry my friend.
Like you always say,
Safe travels, don’t die, don’t die,
safe travels, don’t die
Don’t walk on ice, no matter how nice,
how sturdy, enticing it seems.
Please cross at the lights
and don’t start fires or fights and
don’t dabble in heights on caffeine.
Like you always say
Safe travels, don’t die, don’t die,
safe travels, don’t die.
Don’t swallow bleach

out on Sandymount beach,
I’m not sure I’d reach you in time my boy.
Please don’t bungee jump
or ignore a strange lump
and a gasoline pump’s not a toy.
Like you always say

Safe travels, don’t die, don’t die,
safe travels, don’t die.

Mijn kaasmannetje, ik ga geen woorden vuil maken met het proberen uit te leggen wat je voor me betekent.  Elk gastgezin zal wel begrijpen wat ik bedoel.  Het is gewoon onmogelijk om woorden te vinden die ook maar in de buurt komen van het gevoel over hoe ongelofelijk trots ik op je ben.
Daphné zou zeggen: doedagoe!
16013_10200255644782068_682810666_n 18797_10200255644822069_1377440795_n

Brief aan de Sint

Beste Sint,

Bij deze wil ik u graag persoonlijk schrijven zodat u mij zeker niet over het hoofd ziet bij het uitdelen van de cadeautjes.

Ik ben dit jaar heel flink geweest.  Ik heb netjes nieuwe commando’s aangeleerd, luisterde altijd onmiddellijk naar mijn baasje en hield mij zelden bezig met het uithalen van kattenkwaad.  De enkele keren dat ik een beetje ondeugend was, en baasje dus wat boos op mij was, heb ik mij telkens uitgebreid bij haar verontschuldigd door als een soort tessa-tape aan haar been te plakken en hierbij mijn meest lieve puppysnoetje te tonen.
Het feit dat ze nooit lang boos op mij kon blijven, bewijst dan ook dat de gradatie van mijn kattenkwaadgehalte de tolerantiegrens nooit overschreed.  Ik ben tenslotte ook maar een hond die af en toe eens een foutje maakt hé.

Verder ben ik altijd uitermate lief geweest voor mijn labradorzussen en heb ik ons oudje Margot steeds met het nodige respect behandeld.  Ok, ik heb één keer geprobeerd om op haar te rijden, maar echt, ik dacht dat ze dat niet erg zou vinden, maar toen ze m’n neus er bijna afbeet, heb ik het nooit meer opnieuw geprobeerd.

Ook de katten heb ik altijd braafjes met rust gelaten.  De keren dat er kattenhaar in mijn mond zat, was dat volledig buiten mijn wil om.  De katten van tegenwoordig zijn soms zo leep dat ze je stiekem in je slaap wat van hun staartharen in je mond proppen en je dan met een beschuldigende blik vanop veilige afstand zitten aan te staren, tot het baasje het opmerkt.  Valse beesten!

In het Hachikocentrum gedroeg ik mij als een engeltje.  De trainers hebben totaal geen last met mij gehad.  Jammer dat ik geen baasje vond tijdens de stage, maar hey, daar had ik niks aan te zeggen hé.

Mijn baasjes hebben mij trouwens terug met open armen ontvangen, wederom het bewijs dat ik écht een hele flinke jongen ben.  Want geef toe, liefste Sint, wie wil er nu een vervelende hond in huis?

Om al deze redenen en omdat ik uiteraard helemaal geloof dat u echt bestaat, vond ik het niet meer dan gerechtvaardigd dat ik u mijn verlanglijstje opstuurde, zodat u niet teveel werk had in het zoeken naar een geschikt cadeau voor mij.

Graag had ik dan ook het volgende gehad:

– een magazijn vol tennisballen, basketballen, voetballen, handballen, volleyballen, strandballen,…. in alle maten en kleuren.
– een weide met een grote zwemvijver in
Uiteraard zijn al mijn vriendjes welkom in mijn weide, in tegenstelling tot het magazijn, waar alleen ik de exclusieve toegang zou toe verkrijgen.
– een stuk veld met steeds teruggroeiende maïsstengelstompjes (of hoe die dingen ook heten) omdat ik het heerlijk vind om die dingen uit te trekken en er mee rond te gooien
– wanneer u er ook nog voor zou kunnen zorgen dat er in dat maïsveld her en der wat supervettige, vuile modderplassen zouden liggen, dan zou dat helemaal perfect zijn
– 365 stuks kauwbenen, voor elke dag eentje, kwestie van mijn tandjes mooi wit te houden
– wat nylabones en kongspeelgoed, altijd leuk om mee rond te gooien
– in de weide met vijver, had ik ook graag wat gevogelte zien rondlopen/ – zwemmen.  Ik beloof u plechtig dat ik mijn gevederde vriendjes niet zal pluimen, noch de kop zal afbijten, maar ik wil gewoon heel graag vriendjes met hen zijn en telkens wanneer ik tot nu toe een poging gewaagd heb, vloog dat gevleugelde beest in paniek weg.  😦

– Indien u daarnaast nog plaats zou hebben, mag u uiteraard ook wat lekkers meebrengen voor mijn drie zussen.  Zij zijn eigenlijk ook best braaf geweest dit jaar, dus verdienen ze wel een kleinigheidje.

Zo, liefste Sint, ik hoop u hiermee overtuigd te hebben en wil u bij voorbaat bedanken.  Mijn schoentje, met ‘zelfgeplukte’ wortel zal alvast klaar staan!

Lieve groetjes

Feta

PS: mijn baasje vroeg mij nog te melden dat ik de volle verantwoordelijkheid draag voor deze brief en dat zij hier niks mee te maken heeft.
Geen idee waarom, maar als gehoorzame hond, doe ik uiteraard netjes wat ze mij opdraagt.

Eurodog 2012

Wat gaat het toch allemaal snel… Kan iemand de tijd even stopzetten?  Alweer een maand voorbij zonder blogbericht.  Ik moet echt ergens wat extra blogtijd zien te kopen…

Enkele weken geleden ging Feta voor het eerst mee naar het UZ in Gent.  Ik kwam er met een klein hartje binnen, want ziekenhuizen zijn niet altijd enthousiast als ze een hulphond binnen zien komen, maar ik had me laten vertellen dat ze dat in het UZ heel gewoon vinden.  En inderdaad: Feta kreeg alleen maar lovende complimentjes.  Hij gedroeg zich dan ook voorbeeldig.

In de wachtzaal van het UZ.

In de namiddag brachten we nog een bezoekje aan Gent.  In de soepbar VenTura was er even een probleem.  Met een verontschuldigend gezicht kwam de uitbaatster me zeggen dat Feta niet binnen mocht.  Ik legde haar rustig uit dat Feta een hulphond in opleiding was en hij wettelijk in voedingszaken binnen mag.  Dat bleek voldoende te zijn en de vrouw excuseerde zich voor het misverstand.  Geen probleem voor mij.  Niet iedereen weet wat de rechten van een hulphond zijn.
We hebben trouwens superlekker gegeten in de VenTura.   Een echte aanrader voor wie zin heeft in een heerlijke tas soep met een knapperig vers belegd broodje!

@Gent

’s Avonds brachten we mister Kaas naar Freya, want die wou hem meenemen naar het bejaardentehuis, in het kader van haar stage.  Freya kent Feta behoorlijk goed, dus ze wist waar ze aan begon.  :p
Maar tot haar en mijn verbazing, was Feta behoorlijk rustig tijdens z’n dagje in het bejaardentehuis.  De meerderheid van de bejaarden was ook enthousiast met zo’n leuke grote witte beer om te knuffelen, dus ik vermoed dat Freya’s missie geslaagd is.  En ik ben heel blij dat mijn mannetje een glimlach heeft weten te toveren bij de oudjes in het bejaardentehuis!
En hoewel Feta een hele leuke dag had gehad bij Freya, toch rende hij dolenthousiast op me af toen hij me de dag erna op het Hachikocafé spotte.  Hij kroop nog net niet op m’n schoot.  😀  Mijn kleine mannetje….

Vorige weekend was er weer Eurodog, ons jaarlijkse hondenweekendje. Op zaterdagvoormiddag en zondagnamiddag deden we met de Hachikodemo’s mee.  Er waren maar 10 honden op zaterdag, maar Feta zag het helemaal zitten en zette z’n beste pootje voor.  Hij had ontzettend veel aandacht voor mij.  Heerlijk om zo met hem te werken!

Down en blijf. (Foto met dank aan Teeki)

Zondagnamiddag ging het iets minder.  Meer afleiding, want meer honden en veel meer toeschouwers, en toen er ook nog eens tennisbal vlak voor z’n neus stuiterde en boven z’n hoofd vloog, werd het hem teveel.  Schrijf uw ‘down en blijf’ maar op uw buik baasje, dacht ie en hij rende prompt de tennisbal achterna, om hem vrolijk te komen brengen.  Tja, kun je dan boos zijn?  😀

‘Up’ op de stoel en lekker knuffelen. 😀

Naast de demo’s werd er ook nog geshopt en werden de hondjes getrakteerd op een nieuwe mand, lekkere gedroogde snoepjes en twee nieuwe speeltjes?  Verwend?  Neeeuh!  😀

PS: er zijn nog altijd kerstkaartjes te koop!

We wish you a merry Christmas….

Beetje vroeg, ik weet het… 😀

Maar daar heb ik een goede reden voor.

Vanaf heden hebben jullie allemaal een reden minder om geen kerstkaartjes meer per post te versturen.
“Ik vind geen leuke kaartjes voor een democratische prijs.” zullen jullie vanaf nu helaas uit jullie uitvluchtenlijstje moeten schrappen.  :-p

Want vanaf vandaag is er dit:

Ontsproten uit mijn <ahum> ‘brein’ en creatief uitgewerkt door de kunstige hand van m’n ventje, kun je nu deze schitterende kerstkaartjes kopen, ten voordele van de vzw Hachiko.  (of wat hadden jullie anders gedacht? 😀 )

Vier kaartjes mét enveloppe, voor de prijs van 6 euro per pakket.  (excl. verzendingskosten)  Wie wil besparen op de verzendingskosten, kan ook altijd naar het maandelijks Hachiko-café of naar de Eurodogshow komen.

Graag wel op tijd bestellen, zodat we, indien nodig (en daar hopen we stiekem op), kaartjes kunnen bijdrukken.

Bestellen kan door mij een berichtje te sturen via facebook of te mailen op het adres: hvvb81@hotmail.com.  In het onderwerp van de mail graag volgende vermelden: “Kerstkaartjes tvv Hachiko”, zodat ik niet per ongeluk je mail in de prullenbak gooi.

Wens je familie en vrienden dit jaar dus op een ludieke manier een prettige eindejaar én steun hierbij een schitterend goed doel!
Men zegge het voort….