Waarom Feta niet mag spelen aan de leiband….

Soms krijg ik vreemde blikken als ik Feta wegtrek wanneer een andere hond aan de leiband hem bespringt of uitdaagt om te spelen.  Hoe?  Ze mogen toch wel even kennismaken?  Ja hoor, even kennismaken en snuffelen mag, maar dat escaleert algauw in spelen en onnozel doen en dàt wil ik niet.  Het is ten eerste onhandig, want meestal mag je na een tijdje een paar leibanden uit elkaar beginnen puzzelen en ten tweede leer je je hond zo om aan de leiband te trekken of naar elke hond toe te gaan.

Feta mag dat niet. Niet toen hij pup was en ook nu niet.  Niet mét jas, maar ook niet zonder.  En oh ja, hij heeft het ook moeilijk als we in Hachiko toekomen en al z’n vriendjes staan hem daar op te wachten, maar toch pluk ik er de vruchten van.

Zaterdag gingen we naar Brugge, eventjes de kerstsfeer in de straten gaan opsnuiven.  Feta trippelde parmantig met me mee.  Her en der liepen mensen met honden, de één al gedisciplineerder dan de ander.  Keffende chihuahua’s, enthousiaste border collies, uitvallende duitse herders, zotte labradors, rustige maltezers,…. Kortom een heel gamma aan verschillende karaktertjes.  Feta passeerde ze vrolijk kwispelend, keek ze eens aan met een blik van: “Hoi, ik ben Feta! Gelukkig kerstfeest!” en stapte netjes verder met me mee.  Geen gesleur aan de leiband, geen gefrustreerd baasje die Feta moest corrigeren of meesleuren, geen halve zak koekjes om Feta af te leiden.  Gewoon, een vrolijke hond die het leuk vindt om met baasje mee te gaan.

Feta en de Brugse zwaan.

Zondag was er een kerstfeestje bij de tante en nonkel van Pieter.  Zij hebben een cocker, dus het was even afwachten hoe beide honden op elkaar zouden reageren.  Dat bleek totaal geen probleem te zijn.  Feta en Tara zijn beiden sociale honden, dus de ontmoeting verliep heel vriendschappelijk.  Feta installeerde zich netjes aan m’n voeten, maar Tara had andere bedoelingen.  Uitdagend kwam ze naar Feta gelopen, maakte een spelboog, blafte even naar hem,… Feta keek haar aan, maar bleef netjes liggen, waarop Tara het opgaf.
Geen zotte honden, geen kerstboom die tegen de vlakte ging, geen oma die over twee rondcrossende honden viel, geen hapjes die van tafel ‘verdwenen’,….  Maar twee flinke honden die af en toe eens aan elkaar snuffelden en elkaar voor de rest netjes met rust lieten.

Zielig?  Nee hoor, want Feta had in de voormiddag nog heerlijk mogen rondcrossen met z’n twee ‘zussen’ en zich heerlijk vuil mogen maken.
Gemakkelijk?  Ja hoor, want Feta weet perfect dat hij zich aan de leiband en met jas hoort te gedragen en krijgt daar uiteraard ook z’n welverdiende knuffels bij.  Geen gefrustreerd baasje dat de hond constant moet corrigeren, maar een zalig relaxt baasje dat weet dat de hond zich voorbeeldig zal gedragen en niet naar elke hond gaat toesleuren die hij ziet.

Heerlijk rondcrossen in de velden.