Nieuw webadres.

Darco’s blog is verhuisd!

Vanaf heden kun je z’n dolle avonturen volgen op:

www.dog-e.be/darco

 

Prettige feesten!

Darco en co wensen iedereen een prettig eindejaar en een superstart in 2010!

 

Kerstmarkt in Brugge

Gisteren hadden we met Ine en co afgesproken in Brugge om naar de kerstmarkt te gaan.  Gezien het slechte weer, besloten we om met de trein te gaan.  Dat was dan meteen een extra oefening voor Darco.  Mijn macho deed het super op de trein.  Nieuwsgierig keek ie naar de binnenstormende trein en eens binnen ging ie flink aan onze voeten liggen.  Ook de overstap ging vlot.  Darco sprong zelf uit de trein en stapte zelfstandig in een andere, uiteraard onder luid gejuich van de baasjes. 

In het station van Brugge moest ik hem van de roltrap dragen.  Tis niet z’n favoriete ‘toestel’ en bovendien vind ik het zelf ook nogal gevaarlijk.
Eventjes wachten en daar waren Ine, Stefan en de kindjes.  Ze hadden Nona, hun prachtige spinone en Maigret mee.  Darco was heel erg geïnteresseerd in de twee honden en we lieten ze even kennismaken.  Nieuwsgierig als hij was vanop afstand, zo onder de indruk was ie tijdens de kennismaking, maar hij herstelde zich redelijk snel en we konden vertrekken.

En toen… heeft ie de hele wandeling de puber uitgehangen…. Trekken, sleuren, sneeuw in z’n oren,…  Eenmaal ging ik onderuit op een glad stuk en de macho keek me met een blik aan als wilde hij zeggen: “Tssss… ge moet steviger op je benen staan hé baas… “  Ah ja, nog geen 5 maand en dan sneeuw, spelende kindjes, rondvliegende sneeuwballen,… Tis natuurlijk wel allemaal heel verleidelijk voor een pup-puber hé.
Maar het moet gezegd, toen we iets gingen drinken was ie weer heel rustig en flink, om dan op de terugweg naar het station nog eens even volle gas door te trekken.

De terugrit was een hel.  De trein zat overvol.  Iedereen zat als sardientjes opeengepakt, maar Darco trok het zich niet aan.  Die legde zich neer en viel in slaap.  Dit tot grote vreugde van het twee-jarige peutertje dat helemaal niet zo gek was op honden en om de twee minuten heel tevreden tegen z’n papa zei: “hondje slaapt hé papa”.
In het station van Zedelgem sloeg het noodlot echter toe.  Door de kou sloot een deur van de trein niet volledig en dus hadden we vertraging.  Niet veel, maar toch genoeg om bij onze overstap in Lichtervelde in een verlaten station toe te komen.  De stationswacht had blijkbaar beslist om de andere treinen voor één keer eens NIET te laten wachten op een ‘laatkomer’.  Dat werd dus een uur wachten in een ijskoude hal vol joelende kinderen en gefrustreerde treinreizigers.  Darco bekeek het eens op z’n gemak en ging toen tegen de chauffage liggen.  “Doen jullie maar hoor, ik ga slapen. “

Na een klein uur kwam onze trein eindelijk aan en 5min later waren we thuis.  Hoewel ik absoluut NIET tevreden was over z’n wandeling in de stad, hadden we de dag toch positief afgesloten, want Darco had bewezen dat ie in stress-situatie gewoon héél rustig blijft en het zich allemaal niet aantrekt en dat verdient toch ook wel een klein pluimpje…

 

Sneeeeeeuuuw!!!!

Een lange stilte op deze blog, maar geen nieuws is goed nieuws moet je maar denken.

Eerst en vooral wil ik jullie geduld belonen met enkele leuke sneeuwfoto’s van de machoman.  Commentaar bij de foto’s is niet nodig, want ze spreken voor zich.  Darco vond het super-geweldig-mega-fantastich-formidabel-tof.

En welke avonturen heeft Darco ondertussen nog allemaal beleefd?  Hmmmm… Even nadenken.

Hij ging voor de eerste keer naar het ‘buitenland’ (Terneuzen), waar hij supporterde voor het bazinnetje die meedeed aan een aflossingsmarathon (8personen x 5,5km) en vriendjes werd met twee cockers.
Hij ging mee shoppen in Brugge waar hij superflink was en als een volleerde geleidehond telkens braaf in het pashokje bleef liggen.
Hij ging uiteraard regelmatig mee naar de supermarkt, bakker, buurtwinkel,…
Hij ging een job zoeken in een interimbureau… Ah nee, dat was het bazinnetje die haar contractjes ging tekenen voor haar nieuwe job en de macho mocht uiteraard mee.
Hij verkende de kerstmarkt in Roeselare, waar hij in al die drukte dapper meehuppelde, zonder pogingen te doen om iets van de grond te pikken.
Hij leert elke dag bij en doet het super voor een pup van nog geen 5 maand.  Sinds kort heeft ie plezier in apporteren en hij brengt dan ook alles wat ie maar kan vinden.  Superschattig én bovendien heel handig.  Basiscommando’s als ‘blijf’, ‘zit’, ‘wacht’,… zitten er goed ingebakken en hij is heel erg baasgericht.  Heerlijk hondje, ook al heeft ie uiteraard ook z’n puberkuren, maar het mag ook weer niet té gemakkelijk worden hé.

 

Fotospecial. Puppyles op de HS.

Aandacht houden voor de les begint.

Trapgewenning.

Aandachtige 'volg'.

Meelopen met losse leiband.

Eventjes stoom afblazen tussenin en wat spelen.

Mooi wachten tot het onze beurt is.

Oproepen.

'Liggen' en 'blijven'.

Houdingen inoefenen.

Gisteren een boswandeling gedaan met de macho en zwarte zus.
- Spelende kinderen: vindt ie leuk.
- Paarden: kijkt ie nog nauwelijks naar om.
- Buggy’s: zijn geen vreemde voorwerpen meer.
- Jachtschoten: kijkt ie niet eens van op.
- Loslopen: perfect, komt meteen als je hem roept, ook met wat afleiding.

- Meelopen aan de leiband: kan nog beter…

Eindbalans: meer dan geslaagd!

 

Op café en Eurodogshowbezoekje.

Vrijdagavond.  Kleine afscheidsdrink voor de collega’s van Pieter, want hij verlaat het bedrijf.  Een goed idee vond ik, om Darco te laten kennismaken met het caféleven.  Zoals verwacht deed hij het super.  Hij legde zich ostentatief in het midden van de cirkel en keek iedereen aandachtig aan.  Alleen wanneer er mensen binnen en buiten gingen, stond hij recht en wou hij naar die mensen toe.   Er is dus nog wat werk aan de winkel, maar de basis; een rustige Darco bij veel volk; zit er goed ingebakken.  Af en toe werd hij beloond met een trekspelletje en toen de sympathieke (en knappe ) barman met een hondensnoepje afkwam, kreeg hij ook dat op een rustig moment.  Flinke mannetjes worden nu eenmaal beloond.

Zaterdag was zoals gewoonlijk boodschapdag en zondag was het Darco-day.

In de voormiddag was er puppyles.  Hoofdonderwerp van de les: toestelletjes nemen.  Oeps, dat mag niet en dus vermeldde ik dat even.  Ik wou gerust wat aangepaste oefeningetjes op het terrein doen, maar omdat er 2 instructrices waren voor 3 honden, kreeg ik privéles op straat.  Na wat ‘zwijnerij’ van de machoman (‘kijk baas, ik heb stoppen in mijn oren’ ), verliep de les heel vlot.  Stoppen en zitten aan de stoeprand, flink meewandelen zonder trekken, zigzaggen tussen geparkeerde auto’s, een hond passeren, zitten en blijven terwijl de instructrice voorbij jogde,…  Hij slaagde voor het merendeel van de tests en ik kreeg het compliment dat ie het heel goed deed voor z’n leeftijd.

In de namiddag reden we naar Kortrijk voor de Eurodogshow.  Tot tweemaal toe werd ons de toegang geweigerd en de tweede maal moesten we zelfs onze badge tonen, ook al had Darco z’n jas aan.  De ticketcontroleur had nl nog nooit ‘groene’ jasjes gezien, enkel fluogele.  Geen probleem, ware het niet dat op 10m afstand van de ingang een grote ring aangemaakt was met een parcours van… De Vrienden der Blinden…
Eerst dus even goeiedag gaan zeggen aan de trainers, en dan de drukte in.  Darco deed me versteld staan.  Zo rustig, zo flink,…  Een beetje onder de indruk, maar dat was gauw over en algauw huppelde hij fier naast me mee, staartje stokstijf kwispelend in de lucht.  De macho…
Af en toe trok hij ergens naartoe, maar over het algemeen was hij superflink.  Zelfs in de eethal moest ik hem maar één keer corrigeren toen hij een geplette friet van de grond wou plukken en daarna liet hij alles wat op de grond lag voor wat het was.  Het was een enorme ervaring voor het blonde mannetje en tegen de avond was hij doodop.  Vlug passeerde ik nog even langs een standje waar ik een leuke halsband voor hem gezien had en toen konden we huiswaarts keren.
Ik was heel tevreden over de afgelopen dag.  Darco had heel veel bijgeleerd en de hele dag zat vol positieve ervaringen.  Ik zou zo tegen de machoman zeggen: doe zo verder! 

 

Ikejajen met El Macho

Dinsdag 10/11/2009 stond ik met het lumineuze idee op om eens met Darco naar de Ikea te gaan.  Ik had nog een paar dingen nodig en we besloten van de nood een deugd te maken en aan Darco’s socialisatie te werken.

De machoman stapte dapper de winkel binnen en een vriendelijk knikje van een verkoopster leerde ons dat we hier absoluut geen problemen zouden hebben om met Darco rond te lopen.  Darco echter, vond het tijd om baasje wat te testen en trok dat het een lieve lust was.  Gelukkig was het heel rustig in de Ikea en had ik dus ruimte zat om aan een processie van Echternach te beginnen.  Wat betekent: Darco trekt te hard?  Dan keren we eventjes op onze stappen terug.  En zo een paar keer, tot mijn mannetje flink meeliep.  Een beetje voorop lopen mag, maar baasje vooruit sleuren is nét iets te veel van het goede.

Positief: het ventje heeft geleerd om nergens aan te komen.  Hij bijt niet in meubels, springt niet tegen bedden, hapt niet in gordijnen,…  Hoogstens snuffelt hij er eens aan.
Negatief: alles wat op de grond ligt, MOET en ZAL hij hebben.  Razend moeilijk om af te leren, want een fractie van een seconde niet opletten en mijnheertje heeft iets van de grond geplukt.  Uiteraard is dat zelfbelonend gedrag en zet het hem aan om steeds opnieuw te proberen.  Klein, slim rotzakje! 

Halverwege was het tijd om een pauze te nemen en dus zochten we een plaatsje in het restaurant.  Omdat ik het net iets te riskant vond om met Darco aan de leiband een plateau te dragen, had Pieter zo’n karretje genomen en daar onze plateaus op gezet.  Intussen had ik al een tafeltje langs de kant gekozen en verstrooide Pieter kwam aangereden met het karretje en zette het vlak voor Darco’s neus.  De middelste plateau  stond echter nét op Darco-hoogte én aan de buitenkant stond een overheerlijk stukje taart.  “Hap” zei Darco en hij nam een stukje uit de appeltaart, met een blik van: “Oh, sympathiek dat je mij dat op een plateautje komt aanbieden baas.”  Ik kwam stiekem niet meer bij van het lachen, maar corrigeerde Darco rustig en hij ging flink achteruit en liet de appeltaart verder voor wat hij was.

Na het eten ging het verder langs het keukengerei, de stofafdeling,… via het depot naar de kassa.  Mijn mannetje was moe.  En Darcootjes die moe zijn, worden heel chagrijnig, heb ik al mogen merken.   Hoog tijd dus om hem in de autobench te steken zodat ie kon genieten van de rust.  De hele rit hebben we hem niet gehoord maar toen we thuiskwamen had ie weer energie voor tien.  Blijkbaar zijn Darcobatterijtjes snel plat, maar nog veel sneller weer opgeladen…

Rustig bij baasjes stoel liggen in het Ikea-restaurant.

 

Braaf wachten aan de kassa.

 

Dat gaan wij kopen hé baas. Ik ga het bewaken hoor!

 

Alex Agnew en canicross

Weekend en dus druk-druk-druk voor Darco.  Hoewel ik uiteraard tijdens de week ook tijd maak voor mijn ventje, zitten de weekends toch net iets voller met Darco-uitdagingen.

Zaterdag mocht ie bijvoorbeeld mee naar een optreden van Alex Agnew.  Na het werk maakten we hem eerst nog moe tijdens een avondwandeling samen met z’n zus en toen vertrok het richting Kortemarks cultuurcentrum.  (ja ha, dat hebben wij hier in Kortemark ook!)  Darco’s jas aan en daar gingen we.  Even spannend bij het naar binnengaan, maar niemand zei een woord en we konden zonder problemen naar binnen.

Darco nestelde zich quasi meteen aan onze voeten en toen Igor (voorprogramma) optrad, keek hij zelfs niet eens op.  Of toch even, toen er geapplaudisseerd werd.  Toen kwam er een kopje even van tussen de stoelen door heel verwonderd kijken… Superschattig! 
Tijdens de pauze speelde ik ff met hem als beloning omdat ie zo flink was en toen begon Alex Agnew.   Hij startte met muziek… Luid… Felle sound… Ik was even ongerust, maar Darco leek er zich niet aan te storen en lag rustig te slapen.   Na de intro kwam Alex Agnew op en uiteraard werd hij verwelkomd met een luid applaus.  Weer sprong mijn mannetje recht en keek verbaasd op…  Applaus?  Voor mij?  Nee, mannetje, niet voor jou, ga maar weer slapen…

De hele voorstelling was ie flink, alleen toen Alex Agnew met z’n befaamde geluidsimitatie wat oorlogsgeluiden nadeed, schrok ie op, keek naar mij, zag dat ik dubbel lag van het lachen en ging met een zucht weer liggen…  Kortom, weer maar eens een geslaagd uitje met mijn blonde god…

Zondag, canicrossdag en uiteraard mocht Darcoman mee.
Positief nieuws: hij is al veel minder gereserveerd naar andere honden toe en kwispelt voluit als hij ze ziet.  Naar mensen toe is hij heel erg rustig, springt niet op en dringt niet aan om geknuffeld te worden.  Ferm voor een puppevent van 3,5 maand.
Parcours verkend met machoman mee, daarna wachten in de auto, en dan weer mee naar de prijsuitreiking.  Hij gedroeg zich voorbeeldig en stal menig hart…  Heerlijk slungeltje van me….

 

Tweede en laatste dierenartsbezoekje

Zo, Darco is er weer voor een jaartje vanaf, wat de inentingen betreft.  Mijn stoere vent mocht dinsdagochtend vroeg namelijk mee om z’n laatste puppyprik te halen.  We lieten er meteen ook maar een rabiësinenting bijzetten, aangezien we wel eens van plan zijn om naar het buitenland of naar de Ardennen te gaan.

Ventie was zoals gewoonlijk heel flink in de auto en toen we aankwamen, liep ie stoer mee naar binnen… Tot… we een stenen bloempot moesten passeren die mijn vent als zeer bedreigend aanschouwde.  Hij zette z’n haartjes recht en gromde vervaarlijk.  Ik corrigeerde hem rustig en liet hem toen aan de bloempot snuffelen.  Hij keek verbaasd op.  “Hoe baas?  Tis precies toch geen gevaarlijk monster, maar een blok stenen? “  Ja, Darco, niet alles is zo wat het op het eerste zicht lijkt hé… 

In de wachtzaal was ie ongeduldig.  Hij rook waarschijnlijk vanalles en aangezien ik nog niet de kans had gehad om met hem te gaan wandelen, zat ie vol energie.  Ik moest hem een paar keer corrigeren en toen ging ie mooi flink tegen m’n been aanzitten.  Flinke man!

Binnen bij de dierenartse had ie plots veel minder praats.  Op de tafel kroop hij dicht tegen me aan, onzeker kwispelend, met een blik naar de dierenartse van: hmmmm… ik vind jou een zeer verdacht persoon… Maar hij liet het volledige onderzoek braafjes toe, tot… de dierenartse z’n anaalkliertjes wou uitduwen…  Ik had opgemerkt dat Darco vaak aan staartjagen deed en wist dat daar meestal een onderliggende oorzaak voor was en dus vroeg ik aan de dierenarts om dat even na te gaan.  Lang moest ze niet zoeken, want het was voor haar meteen duidelijk:  Darco’s anaalkliertjes zaten overvol en moesten dringend geleegd worden.  Mijn macho was kwaad… Zoooo kwaad…. Vastgeklemd in mijn houdgreep, zat ie zachtjes te grommen op de dierenartse.  Ik corrigeerde hem verbaal, maar het deed hem niet veel.  Heel zachtjes gromde hij verder.  Stoute dierenarts!   Gelukkig deed ie geen pogingen om te happen of zo en bleef het bij grommen, maar het mag duidelijk zijn dat mijn ventje toch enige dominante karaktertrekjes vertoont…

Na het onderzoek kreeg ik nog het compliment dat ik goed bezig was en dat hij prachtig in z’n vel stond, dus al bij al kon ik tevreden naar huis keren.

 

‘Brandalarm’…

Hallo beste bloglezers.  Darco hier.  Bazinnetje heeft deze blog een beetje verwaarloosd de laatste tijd, maar daar is een reden voor.  Anderhalve week geleden woedde er nl een vreselijke brand in het bedrijf waar m’n bazinnetje werkt.  De laatste tijd was het dus erg druk voor mijn bazinnetje en had ze nauwelijks tijd voor andere zaken dan haar werk.  Toch deed ze haar uiterste best om mijn socialisatie verder te zetten en was ze elke dag met mij bezig.  Maar de blog bijhouden was wat teveel.

Stilletjesaan is de rust op bazinnetjes werk aan het terugkeren, dus binnenkort zullen er weer regelmatig blogberichtjes verschijnen.

Intussen post ik maar wat foto’s van mezelf…

Vorige week zondag naar Kluisbergen geweest en zalig in het bos gewandeld.

Grote zus was ook mee.

Ik wou een stokje meeslepen, maar bazinnetje zei dat dat te groot was voor mij…

En toen liepen de baasjes verloren en werd ik moe.  Gelukkig hadden ze een grote rugzak mee, waar ik helemaal in kon.

Vandaag zijn we naar Brugge geweest.  Nadat we eerst wat door de stad gewandeld hadden, mocht ik wat spelen in het park.

Ben ik niet megaknap?

MIJN stokje!!!

Ik heb er ook naar de Brugse bootjes op de Reien gekeken.

En ik kreeg een extra lesje ‘wandelen aan de leiband’.

En als het rood is, dan moet je stoppen en wachten. Dat doe ik al heel flink hé!

Zo, dat was zo’n beetje een hele korte samenvatting van mijn avonturen van de laatste twee weken.  We hebben véél meer dan dat gedaan, maar dat wordt wat te veel om te beschrijven en het was weer een vermoeiende dag voor mij.

Tot later!

Groetjes en poot

van Darco…